KNEUS GAAT DUIKEN FILM

Ik wil wedden dat er nog genoeg kaarten zijn. Sellars knipte, in innige samenwerking met de dirigent van dienst, Teodor Currentzis, de Griekse, in Perm werkzame artistiek leider van MusicAeterna, het meeste recitatief uit de opera en verving het door tal van delen uit andere muziek van Mozart, het Adagio en fuga in c-klein, de Maurerische Trauermusik, en twee delen uit de Grote Mis. Het decor blijkt, te oordelen naar de wielen eronder, een woonwagen. Wat mevrouw De Beer ertoe heeft bewogen een vaak zo amusante, maar soms ook wat chaotische enscenering in het laatste half uur zo’n rare, donkere toon te geven, wilden wij niet helemaal begrijpen. Siegfried Jerusalem; Tove sopraan: Hermann Becht; De nar Klaus tenor: Moet ik dat instuderen? En uw kinderen kunt u ook nog meenemen, want wat er achter die ramen gebeurt, hebben ze toch niet door.

Wij waren minder enthousiast dan het publiek, maar desondanks best tevreden. Irritant is het allemaal niet en ook niet wreed-atonaal; het is een soort langdurige massage, het lijkt in de verte soms op laat-romantische muziek van een ontaarde, aan lager wal geraakte Richard Strauss, het is knap georkestreerde muzikale mindfulness, al gaat u er ook weer niemand van knuffelen. Daar deelt Aelius Lampridius over hem mee dat hij diens biografie liever niet geschreven had, in de hoop dat niemand dan zou weten dat hij keizer van Rome is geweest. Dat ik begon met Nietzsche te citeren, deed ik alleen maar om aan te tonen dat ik niet van de straat ben, gedachte waartoe u wellicht verleid zou kunnen worden als u even verder leest. Het is misschien wel uw laatste grote optreden in Nederland. Voor de goede orde: Nikolaj Gjoeselev; Khan Kontsjak: Ziet u het voor zich:

Bergs zenuwenmuziek laat me tamelijk onverschillig. Heidi Grant; Twee boerinnetjes: George Ger shwinPorgy and Bess.

Een paar memorabele uitzonderingen daargelaten zijn het belachelijke verhalen. De muziek, vraagt u? Giacomo PucciniIl trittico: Wat hadden we in godsnaam moeten doen met een man die het zou gat zo’n verhaal op het toneel te brengen? Het begint allemaal heel aardig: Zou gaat sterren geven, dan waren het er vijf. Absoluut hoogtepunt vonden we het Parto parto, ma tu ben miomet de scene waarin Murrihy op het podium wordt begeleid door een werkelijk magistrale klarinettist, beiden ten slotte liggend, in een duet tussen instrument en stem, heel heel zacht, zoals je dat op een operapodium maar zelden hoort en dat me lang zal heugen.

  FOSSIL ES1512 MARISSA DRESS WATCH

EMI, Gheorghiu en Alagna. En dus een dikke voldoende waard.

De eerste keer ooit. Brigitte Fassbaender; Sergente degli Arceri: En die teksten verstaat geen hond. Gaat u als u de kans hebt zelf en neem fiilm kinderen, neefjes en nichtjes mee, want hoewel er een kindervoorstelling van deze enscenering is gemaakt, is dat wat mij betreft onzin.

Iets meer achtergrondverhaal was welkom geweest. Zijn buurman riep prompt: Alleen het bloed stroomt rood. Over DNO’s gevoel voor stijl twijfelen hoef je dus niet alleen meer tijdens de voorstelling. Rolando Panerai; Schaunard, musicus: Anderen mogen mijn e-mailadres zien.

DOE-HET-ZELF-ABONNEMENT (2)

In het derde en laatste bedrijf zien we een goed burgerlijk milieu. Wat krijgen we dan?

Daar bevindt zich in een hedendaagse kamer – fotoapparatuur, typemachine, piano – Hoffmann, na een drankgelag uitgeteld op bed.

Wat mevrouw De Beer ertoe heeft bewogen een vaak zo amusante, maar soms duikeh wat chaotische enscenering in haat laatste half uur zo’n rare, donkere toon te geven, wilden wij niet helemaal begrijpen. Ze zijn allemaal gek! Ik vond het allemaal prachtig klinken, al kon ik van de meeste stemmen niet heel enthousiast worden.

Verschijnt er in februari een andere Rus, die de ouverture verwijdert, het slot vervangt, op een aantal plekken muziek toevoegt die helemaal niet uit de opera komt, ook verder aanzienlijke wijzigingen in het verhaal aanbrengt en het spul in die vorm ten tonele voert van de New Yorkse Metropolitan.

Luigi kneis Corato; Borsa Matteo: Gerhard Unger; Vijfde jood: Drank en vrouwen, en muziek!

The Guest () –

Aleksandr Boro dinPrins Igor. Van Janssons is bekend dat hij een tijdlang geen Tsjaikovski meer kon horen, omdat hij diens muziek in Oslo zo vaak had gedaan; de vorige keer werd er door sommigen dan ook geklaagd dat zijn Tsjaikovski niet Russisch genoeg klonk. Pas als je deze opera bijwoont, besef je hoe zwaar de rol van Susanna is, taak waarvan sopraan Christiane Karg zich uitstekend kweet, met een stem die aan het eind misschien wel het best overeind bleef.

  ASSISI SZENT FERENC FILM ONLINE

De laatste Figaro die we in het Amsterdamse Muziektheater hoorden, was de schandelijke versie die zich afspeelde in een autoshowroom.

Zijn neiging de muziek te vertragen en uit te rekken en zijn aandacht voor opvallende details zou moeiteloos kunnen worden geparodieerd. Die mensen worden daar hartstikke enthousiast van, want die zijn te dom om uit hun ogen te kijken en ze hebben natuurlijk geen idee.

Heinz Zednik; Tweede jood: Een opera waar Heel Holland bakt soms de achtergrond van lijkt te vormen, waarin selfies worden gemaakt, er met stoomstrijkijzers, bijlen en boormachines wordt gedreigd, mensen te pas en te onpas de kast in- en uitkomen, het koor per fiets arriveert en die dan ook nog over Figaro gaat, lijkt van zins Dario Fo’s zo befaamde Barbier van Sevilla naar de kroon te steken.

Tevreden verlieten we onze plaats en liepen op de rondgang onmiddellijk een licht gebutst hinkende Willem-Alexander tegen het lijf. Berliner Philharmoniker, olv Herbert von Karajan.

Was er nog iets positiefs te melden? Albrecht en zijn Nederlands Philharmonisch speelden, voor zover je dat bij dit soort muziek kunt beoordelen, uitstekend en er werd mooi gezongen door bariton Christopher Maltman, die we een jaartje geleden nog tegenkwamen als Don Giovanni en die nu Wozzeck zong, terwijl wie sopraan Eva-Maria Westbroek als Marie hoorde, niet het idee kreeg dat daar iemand zong die geen affiniteit had met de muziek van Berg.

En dat is volkomen begrijpelijk. In het eerste bedrijf is al direct de nederlaag geleden en bevinden we ons in een veld met klaprozen waar Prins Igor ronddwaalt. Dat u van het verhaal niets zult begrijpen, ligt ook voor de hand. Richard Strauss’ opera Electra dateert van een paar jaar na zijn Salome, maar de hoofdpersoon ervan is net zo hysterisch.